Tamil Kavithaigal - 2

Un Alaku

Kathalai Erpaya

Paatha Suwadukalai

Ninaivugal Matum

Ariya Maattena

Thisaiyellam

Kathaludan

Kadhalithu Par

Kadhalithu Par endru Sonnavargal,

Kadhalithal "BAR" enbadhai solla Villaiye...........

Kanavil

விடியும் வரை காத்திருந்தேன்

கனவில் நீ வருவாய் என்று

ஆனால்

மறந்து விட்டேன் உறங்க

உன் நினைவால் ........

Kanavum Ninaivum

கனவு என்பது

கண் திறக்காத வரை......

உன்

நினைவு என்பது

நான்

கண் மூடாத வரை .....

Kathalikkaka...

நெருப்பின் மறு பெயர்
தீ .......
அழகின் மறு பெயர்
நீ .......

வாழ்த்து மடல்

கடலே உன்னை பார்க்கிறேன்,
கரைக்கு முன்னால்.
உன் வாழ்க்கையை,
அலையும் கரையும்மாய்....................

வானமே உன்னை நினைக்கிறேன்,
பூமிக்கு கிழ்யே.
உன் வாழ்க்கையை,
மேகமும் காற்றுமாய்...............

சூரியனே உன்னை தரிசிக்கிறேன்,
காலை வேலையில்,
உன் வாழ்கையை.
இரவும் பகலும்மாய் ..............

நிலவே உன்னை பாடுகிறேன்,
இரவு நேரத்தில்,
உன் வாழ்கையை.
தாயும் சேயும்மாய் ...................

திருவள்ளுவரே உன் புகழ்யை கேட்கிறேன்,
என்றும் என்னளிலும்,
உன் வாழ்கையை.
ஆசிரியரும் மாணவனும்மாய் ................

மனிதனே உன்னை மணகோலத்தில் சந்திக்கிறேன்,
துன்பத்தை மறந்து,
உன் வாழ்கையை.
மணமகனும் மணமகளும்மாய்......

துன்பத்தை அணுவாய் உடைத்தெறி,
இன்பத்தை வள்ளலாய் பகிர்ந்தளி,

Kathaliyin Kadai Kan Parvai

புன்னகை செய்
தப்பில்லை.
ஆனால்
நான் சாலை கடக்கும் போது
வேண்டாமே,
கால்களுக்குக் கட்டளையிட மறந்து
மூர்ச்சையாகிறது
மூளை.

ஒவ்வொரு பாராட்டிலும்
கன்னம் சிவக்கும்
என் கவிதை,
உன் வெட்கத்தின் முன் மட்டும்
வெட்கித் தலை குனிக்கிறது.

உனைப்பார்க்கும் வரம் கொடு
கவிதை படிப்பதை
கிடப்பில் போடுகிறேன்.
உன்னுடன் பேசும் வரம் கொடு
இசைப்பேழையை
இருட்டில் வைக்கிறேன்.
உன் விரல் தீண்டும் வரம் கொடு
ஓவியம் வரைவதை
ஒத்தி வைக்கிறேன்.
நீயோ,
என் தவத்தை ரசிப்பதற்காகவே
வரம் தர மறுக்கிறாய்.

எந்த ஆடை அழகென
கேட்கிறாய்,
எந்த பூ எனக்கழகென்று
வண்ணத்துப் பூச்சி
கேட்பதாய்ப் படுகிறது
எனக்கு.

உனக்குப் பிடித்த ஆடையின்
வண்ணம்
கருப்பு என்று
தோழி சொன்னாள்.
என்கிறப்போது
முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி
முக்கியமில்லாமல் போய்விட்டது

அன்பே

New Thirukural

உன் ஓர விழி பார்வையில் என் உயிர் உருகி போனது....,
உன் கை பிடித்து நடக்க காலமெல்லாம் காத்திருக்க தோன்றியது.....
நீ உண்ணும் அழகை நான் ரசிக்க என் பசியே ம(றை)றந்து போனது,
நீ உண்ணும் உணவாய் நான் மாற தோன்றியது....,
உன் கண் என்னும் கணையால் என் மனதை தாக்கினாய்,,,,
உன் புன்னகையால் என் புண்பட்ட நெஞ்சமும் புகைஇன்றி ஆறியதே....,
என் காதலியே.....,
என்னவளே......
வள்ளுவன் காதலித்து இல்லை போலும்....,
இருந்தால் இப்படித்தான் எழுதி இருப்பான்......,
"தீயினால் சுட்ட புண் உள்ளாறும் ஆறாதே என்னவளே,
உன் விழியால் சுட்ட வடு.........,

காதல்

காதல் அழவும் வைக்கும்!

அலையவும் வைக்கும்!

அழியவும் வைக்கும்!

அன்பை பொழிய வைக்கும்!

அகந்தையை புரியவும் வைக்கும்!

காதலில் ஊடல் இருக்கலாம்,

சாடல் இருக்க கூடாது!

மனதால் ஒத்து போகலாம்!

பணத்தால் பிரிய கூடாது!

பணத்தால் வரும் காதல்

குணத்தால் பயனற்று போகும்

நட்பே... நீ எனக்கு நட்பாக வேண்டும்

மழலைப் பருவத்தில்
பார்த்து வியக்க
ஒரு நட்பு...

குழந்தைப் பருவத்தில்
ஓடி விளையாட
ஒரு நட்பு...

காளைப் பருவத்தில்
ஊர் சுற்ற
ஒரு நட்பு...

வாலிபப் பருவத்தில்
பேசி ரசிக்க
ஒரு நட்பு...

முதிர்ந்த பின்
அனுபவங்களைப்
பகிர்ந்து கொள்ள
ஒரு நட்பு...

நட்புகள் ஆயிரம் இருந்தும்
நட்பின் தேவை குறையவில்லை...

தேவையின் போது
தோள்களில் சாய
நட்பு வேண்டும்...

துன்பத்தின் போது
கண்ணீர் துடைக்க
நட்பு வேண்டும்...

மகிழ்ச்சியின் போது
மனம் மகிழ
நட்பு வேண்டும்...

நானாக நானிருக்க
நட்பே...
நீ எனக்கு
நட்பாக வேண்டும்..

Thedinean.. Lyrics

உங்களிடம் பேசும் வரை என் மனம் என்னிடம்
உங்களோடு பழகியபின் என் மனம் எவ்விடம்...??

தேடினேன்.... தேடினேன்... தேடினேன்
கண்டேன் அதை உங்கள் நட்பின் பூங்காவிலே!!!

உங்கள் நட்பின் ஒளியால் என்னுள்ளம் பிரகாசிக்க
என் சோகங்கள் சிதறின...!
என் கனவு கவிதையாயின...

அன்பு தோழமை நெஞ்சங்களே...!
வெண்மதியை தூது அனுப்பி ஆண்டவனுக்கு
நன்றி கூறுகிறேன் உங்களை எனக்கு தந்தமைக்கு

எதிர் பார்ப்பு

புதைந்து கிடந்தா
உன் முகம்

கம்பளிகள் போர்த்திய இரவின் இருளில்
ஏனோ என் நித்திரைகள் கெடுகின்றன....................

விழித்திருக்கும் பகலின் பொழுதுகளில்
ஏனோ என் இமைகள் தானே மூடுகின்றன...............

நடந்து கொண்டிருக்கும் தார்சாலைகளின் கானல்களில்
தொலைந்த எதையோ தேடுகிறேன்.................

நிமிர்ந்திருக்கும் வானத்தின் எல்லைகளில்
தெரிந்த எதையோ கண்டு புன்னகைக்கிறேன்......................

பொழுதுகள் புலர்ந்தும் காலைகளில்
கனவுகள் ஏனோ கலைய மறுக்கின்றன.................

விழிகள் திறந்திருந்தும் நிஜத்தின் பிம்பங்கள்
ஏனோ தள்ளியே நிற்கின்றன........................

ஏன் என்று தெரியாமல்
இதற்கெல்லாம் பதில்கள் தேடிய பொழுது.............
கேள்வியின் தொலைந்த விடையாய்
உன் முகம்
தெளிவாய் மனதில்.

சந்திக்க சிந்திக்க ஒருவன் !!!

நட்பு கவிதை

வானமும் பூமியும் இறைவணின் சொத்து,
இன்பமும் துன்பமும் மனிதரின் சொத்து,
நீயும் நானும் கடவுளின் படைப்பு,
என்றும் பிரிய கூடாது "நம் நட்பு'

"கண்ணில் ஒரு மின்னல்"
"முகத்தில் ஒரு சிரிப்பு"
"சிரிப்பில் ஒரு பாசம்"
"பாசத்தில் ஒரு நேசம்"
"நேசத்தில் ஒரு இதயம்"
அந்த "இதயத்தில் என் நண்பன்/தோழி நீ"