Anbu Manam Veesum Lyrics

அன்பு மனம் வீசும்!
என் வேதனை யாவும்
உனக்கு
வேடிக்கையாக போய்விட்டது
தினத்தினம் இது
வாடிக்கையாக நடப்பதால்!

நேசித்துவிட்டது மனசு
பாவம் அந்த மனசுக்கு
தெரியவில்லை
உன்மனம் கல்
என்று
இருந்தாலும் முயற்சிகிறேன்
எறும்பு ஊற கல்லும் தேயிமாமே!!

உன் காலில் கொலுசு
ஒலி கேட்க்க ஆசைபட்டேன்
ஆனால்
இன்று வரை
ஏனோ
கனவில் ஒலிக்கும் ஒலியாகவே!
போய்விட்டது!

என் மனதை
தள்ளிவைப்பதிலும்
தவிக்கவைபத்திலும்
உனக்கு நிகர்
யாரும் இல்லை!

ஆயிரம் முறை
சண்டைபோட்டிருப்பேன்
ஆனால்
ஒரு முறையேனும்
உன்னை தவிர்க்க
நினைத்ததும் இல்லை
தவிக்க விட்டதும் இல்லை
இந்த மனசால்!

மறவாதே அன்பே
நான் இறந்தாலும்
என் சாம்பலில்
கூட
உனக்கான
அன்பு மனம் வீசும்!

பழகிய நினைவுகள்

பழகிய நினைவுகள்
பழகிய
சில மாதங்காலேயானலும்
ஒரு யுகமாய்
கடந்துவிட்ட எண்ணம்
உனது பிரிவில் கூட
எனக்கு இருந்த
ஒரே ஆறுதல்
கவிதை என்று நான் நினைத்தபோது
வார்த்தைக்கூட வர மறுகின்றது
அதார்க்கு கூட
உன் பிரிவை தாங்க முடியவில்லை
நான் என்னை மறக்கின்ற போதிலும்
ஓரமாய் புன்னைக்கைக்கிறது
ஏட்டில்
உனக்காக நான்
எழுதிய சில கவிதைகள்..........

நம் நட்பு

சிந்திக்குறேன்

சிந்திக்குறேன் ..........
சந்திக்க பல ஆண்டுகள் ஆகலாம் !
அனால் சிந்திக்க ஒரு நொடி போதும் ....
சிந்திக்குறேன் எபோது சந்திப்போம் என்று ??????

ஏ பெண் மனமே

என்

கவிதையெனும்

சிறுதுளியால்

நான் நிரப்ப நினைக்கிறேன்...

கடலெனும் உன் மனதை...!!!

நாளெல்லாம் தனிமையில்....

நாளெல்லாம் தனிமையில்
நான் இருந்த போது
தலையணையாய்
உன் நினைவுகள்
என் தலைசுமந்தன!

நீ செல்லும் பாதையில்
உன் நிழலைபோல
பின் தொடர்ந்தேன்
ஆனால் இன்று
என்னை இருட்டில் நிறுத்திவிட்டு
நீ மட்டும் வெளிச்சத்தில்... செல்கிறாய்!

யாரிடமும் காட்டாத அன்பு
முதன்முதலாய் உனைபார்த்ததும்
வந்தது
என் சந்தோசத்தின் மறு உருவம் நீ!

நான்கு வார்த்தை அன்பாய் பேச
நாள் முழுக்க சண்டை போட்டேன்..
உன்னிடம்
நாளெல்லாம் உனைநினைத்து ...
காத்திருந்த பொழுதுகள்
எல்லாம் ஏமாற்றமே!

கனமாய் போய்விட்டது மனசு
கணக்கில்லா கண்ணீரால்...
வரிவரியை எழுதிய
என்காதல் வார்த்தைகள் எல்லாம்
கானல் நீராய் போய்விட்டது..

என் நேசத்தில் இருந்து
உன் வசம் தேடிய
என் சொல்லாத வார்த்தைகள் எல்லாம்
இன்று நீ உதிர்த்த
வார்த்தையால்
செல்லாமல் போய்விட்டது..!

கால் கடுக்க காத்திருப்பேன்
உன் வீடு இருக்கும் வீதியில்
அளவில்லா என் அன்பை
கொண்டு..
உன்னை பார்க்கவேண்டும்
என்று ஆசையோடு!

நான் உன்னை பார்த்தும்
நீயோ எனக்கென்று பேசாமல்
இருப்பாய் வெகு நேரமாகியும்!
அக்கணமே கனமான வலியோடு
என் காலார நடந்து வீடு வந்தடைவேன்!